top of page
Green background.jpeg

Let's not runaway, but towards yourself. Only then you can find your true self!

Een aantal jaar geleden stond mijn wereld compleet stil. Ik moest een groot verlies zien te verwerken en wist totaal niet hoe en waar ik beginnen moest. Thuis werd ik gillend gek, de muren kwamen continu op mij af en het enige wat ik wilde, was vluchten, weg uit huis, weg van alles. Lange wandelingen maakte ik, door de stad, door wind en regen. Alleen, maar ook vaak met mijn zoon en collega's. En onder het wandelen werden de mooiste, de meest emotionele maar ook de "andermans ellende is ook wel eens fijn om te horen" gesprekken gevoerd. En na verloop van tijd werd mijn drang/behoefte om te wandelen iedere dag iets minder. Ik hoefde niet meer te vluchten.

 

De vele gesprekken, de liefde en de steun die ik toen tijdens de vele kilometers heb mogen ervaren hebben mij er echt doorheen geholpen. Dat was voor mij de reden om een opleiding tot wandelcoach te gaan volgen omdat ik zelf heb ontdekt hoe therapeutisch "the outdoors" kan werken. 

Outdoorcoaching gaat dus niet alleen over het wandelen zelf. Het gaat over het verlaten van de praktijkruimte en het echte leven in te stappen. Stilstaan in de natuur en genieten van de buitenlucht en het leven op een andere manier te beleven en te observeren. Het buiten zijn plaatst ons weer midden in het leven. En dat is eigenlijk precies de plek waar coaching het beste plaats kan vinden. ​Wandelen is daarnaast een goede fysieke bezigheid. Tijdens een wandeling stijgt onze hartslag en warmen onze ledematen op. Het zorgt letterlijk voor een actievere houding. Ook brengt wandelen je meer in contact met je lichaam zodat je voor even de aandacht kan verleggen van je hoofd naar je lichaam.

bottom of page